​
Mijn gedichten willen (Socratische) gesprekken zijn met mezelf, met mijn dichtste omgeving en met kunstenaars en denkers. Van meet af aan zocht ik een stijl die de kracht, de diepgang en de betekenis uitdraagt van een expressionistisch schilderij. Op de wijze van b.v. Gust de Smet (1877-1943).

Met Vlaanderen heb ik weinig. Dusver heb ik het liefst in Spanje gewoond, in het lege, rauwere en armere Extremadura. Ik hou van de Spaanse taal en van de eeuwenoude mix tussen Europese en niet-Europese aspecten in de cultuur van het land.
 
Met Vicente Aleixandre (1898-1984) meen ik dat poëzie nooit liegt. Ik herlees altijd Kouwenaar, Glück, Borges, Milosz, Nolens, Murakami, Saramago, Nooteboom, Seferis en Coetzee.


Ik ben van '71. In Gent geef ik natuurwetenschappen en fysica aan het Sint-Barbaracollege. Ik ben sinds mijn dertiende een gitaarspeler.
​